Witam po raz ostatni w zakładce miotu 2010. Czas minął tak szybko, że trudno w to uwierzyć. Jutro piesek jedzie do nowego domku, w niedzielę ostatnia sunia nas zostawia. A my? Z niecierpliwością będziemy czekać na wieści od psiaków:) i pomału będziemy wracać do normalności. Ciężko będzie na nowo przywyknąć do cichego domu, gdzie nikt nie będzie piszczał i szczekaniem upominał się o swoje:) A tęsknić też będziemy bardzo, bardzo! Ale świadomość że psiaki są u wspaniałych ludzi daje siły:)

Pozdrawiamy serdecznie i zapraszamy dalej na naszą stronkę. Co jakiś czas będą nowe zdjęcia Lunki i wpisy w "Świecie moimi oczyma". Dziękujemy za wejścia na stronkę, ale przecież nie żegnamy się całkiem:)

Wczoraj odjechała on nas pierwsza z suczek. Niezmiernie nam było smutno, ciągle zastanawiamy się co też nasza (już nie nasza) kruszyna robi. Na szczęście Kasia nas informuje co się dzieje:) Mała szybko się zaaklimatyzowała, bawiła się z dziećmi i mężem Kasi, sika w jedno miejsce (wystarczyło jej pokazać i pochwalić:) mądra dziewczynka:)). Ogólnie wszystko jest super:) A to mnie bardzo cieszy, żal na serduszku mniejszy i radość, że malutka jest u wspaniałych ludzi:) Dbajcie o nią Kasiu:)

zostały trzy pyszczki, nadal szaleją:) Z mamusią sobie poczynają pięknie, warczenie i szczerzenie ząbków jest na porządku dziennym:) A ogonki im chodzą jak śmigiełka:) Pozostałe trzy maluszki nie pozwalają Lunie myśleć o brakującym pyszczku. Świetnie się bawią i w domu i w ogrodzie:) A jutro odchodzi od nas następna suczka...

Małe diabełki dzisiaj szaleją po kojcu i po domu strasznie! Pogoda za oknem paskudna, zimno, deszczowo, wietrznie. Wychodzić z domu się nie chce, psiaków szkoda na taką pogodę więc siedzą cały dzień w domu i niemiłosiernie się nudzą:) A jak wiadomo, jak pieski się nudzą... to znajdują sobie zajęcie na własną psią łapkę:) Czasami to aż w pokoju wysiedzieć się nie da, bo takie są głośne:) Duże, dzielne, odważne są te nasze maluchy:)

Jutro ciężki dzień przed nami:( Odejdzie od nas jedna kochana sunia - niebieska. Pojedzie aż do Mielca. Nie wiem jak ja to przeżyje, jak my wszyscy to przeżyjemy, jak nasza kochana Lunka to przeżyje... Oj ciężko będzie, ciężko:( My je tak bardzo już pokochaliśmy, że aż strach myśleć...